ਮੋਖੰਤਰ

[ਸੰ:। ਅ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੋਕਸ਼+ਅੰਤਰ] ਅੰਦਰ ਹੀ ਮੁਕਤੀ। ਯਥਾ- ‘ਤਉ ਨਾਨਕ ਮੋਖੰਤਰੁ ਪਾਏ’ (੪੭੦)।