ਮੋਖ ਮੁਖਨੇ

[ਵਿਸ਼ੇਸਣ ਵਿਸ਼ੇਸ੍ਯ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੋਕਸ਼=ਮੁਕਤੀ। ਮੁਖ=ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ। ਨੇ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ] ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਮੁਕਤੀ ਵਾਸਤੇ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਚੇਤਿਓ ਮੋਖ ਮੁਖਨੇ’ (੯੭੬)।