ਮੋਖ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੋਕਸ਼। ਪੰਜਾਬੀ, ਮੋਖ] ੧. ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ। ਯਥਾ- ‘ਸਰਬ ਬੈਕੁੰਠ ਮੁਕਤਿ ਮੋਖ ਪਾਏ’ (੨੯੦)। ੨. ਉੱਧਾਰ, ਮੁਕਤੀ* । ਯਥਾ- ‘ਨਾਨਕ ਸੰਤ ਭਾਵੈ ਤਾ ਉਸਕਾ ਭੀ ਹੋਇ ਮੁਖ’ (੨੮੦)। ਦੇਖੋ, ‘ਮੋਖੁ ਦੁਆਰ’ *ਮੋਖ ਦੇ ਸਰੂਪ ਲਈ ਦੇਖੋ, ‘ਮੁਕਤਿ’।