[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੋਹਿਨੀ, ਦੇਖੋ, ‘ਮੋਹਣੀ’] ੧. ਮੋਹਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਯਾ ਵਾਲੀਆਂ। ਯਥਾ- ‘ਗਾਵਨਿ ਤੁਧਨੋ ਮੋਹਣੀਆ ਮਨੁ ਮੋਹਨਿ ਸੁਰਗ ਮਛੁ ਪਇਆਲੇ’ (੯), ਤਥਾ-’ਅਨਿਕ ਬਿਲਾਸ ਕਰਤ ਮਨ ਮੋਹਨ’ (੨੧੫), ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹਣ ਵਾਲੇ ਕੌਤਕ। ੨. [ਸੰ:। ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮੋਹਤ (ਆਪਣੇ ਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀ) ਕਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ] ਪਰਮੇਸ਼ਰ। ਯਥਾ- ‘ਮੇਰੇ ਮੋਹਨ ਸ੍ਰਵਣੀ ਇਹ ਨ ਸੁਨਾਇ’ (੮੨੦)। ੩. [ਸੰ:] ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਾਹਿਬਜ਼ਾਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਮੋਹਨ ਤੇਰੇ ਊਚੇ ਮੰਦਰ ਮਹਲ ਅਪਾਰਾ’ (੨੪੮), ਪਰ ਇਥੇ ਮੋਹਨ ਪਦ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਵਾਚਕ ਵਧੇਰੇ ਦਰੁਸਤ ਜਾਪਦਾ ਹੈ* । *ਹਿੰਦੀ ਸਾਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ‘ਮੋਹਨ’ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਜੀ ਦਾ ਵੀ ਨਾਮ ਹੈ; ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੇ ਮੋਹਿਤ ਕਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ