ਮੋਹਾਵਤ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਮੋਹ’। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਮੋਹਾਵਨਾ] ਮੋਂਹਦੀ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਓਹ ਮੋਹਨੀ ਮੋਹਾਵਤ ਹੇ’ (੮੨੧)