[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਮੱਠ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਮੜ੍ਹੀ, ਮੜ੍ਹਾ। ਬਹੁ-ਬਚਨ ਮੜ੍ਹੀਆਂ, ਮੜ੍ਹੇ] ਜਿਥੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੀ ਸੁਆਹ ਦੱਬ ਕੇ ਢੇਰੀ ਯਾ ਇਸ ਪਰ ਕੋਠਾ ਜਿਹਾ ਪਾ ਕੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਜਗੁ ਪਰਬੋਧਹਿ ਮੜ੍ਹ੍ਹੀ ਬਧਾਵਹਿ’ (੯੦੩), ਤਥਾ-’ਨਿਰਜੀਉ ਪੂਜਹਿ ਮੜ੍ਹ੍ਹਾ ਸਰੇਵਹਿ’ (੧੨੬੪)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ