ਰਾਵਿਅੜੀ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਰਾਵੇ’] ਭੋਗੀ, ਅਨੰਦ ਕੀਤੀ। ਯਥਾ- ‘ਪਿਰਿ ਰਾਵਿਅੜੀ’ (੭੬੫)।