ਲਬਧੋ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲਬ੍ਹ੍ਹਧ=ਲੱਭਿਆ] ਲੱਭ ਪਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਲਬਧੋ ਮਿਤ੍ਰ ਸੁ ਮਿਤੋ’ (੧੩੬੦)।