ਲਬੀ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਲਬ’। ਪ੍ਰਤ੍ਯਯ ਈ=ਵਾਲਾ] ਲਾਲਚੀ। ਯਥਾ- ‘ਅਵਰ ਸਭ ਮਿਥਿਆ ਲੋਭ ਲਬੀ’ (੪੯੭)।