ਲਬੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲੋਭ, ਧਾਤੂ ਲੁਭ੍ਹ੍ਹ=ਲਾਲਚ ਕਰਨਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਲੋਭ, ਲੱਬ] ਲਾਲਚ, ਹਿਰਸ। ਯਥਾ- ‘ਲਬੁ ਕੁਤਾ ਕੂੜੁ ਚੂਹੜਾ’ (੧੫)।