ਲੂਕ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਪਦ। ਲੁਕ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ ਲੂਕ] ੧. ਲੁਕ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਲੁਕ ਕਰਤ ਬਿਕਾਰ ਬਿਖੜੇ ਪ੍ਰਭ ਨੇਰ ਹੂ ਤੇ ਨੇਰਿਆ’ (੭੦੪)। ੨. [ਸੰ:। ਲੁਕਣ ਦਾ ਥਾਂ = ਲੂਕ] ਉਹ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਭੈ ਵੇਲੇ ਆਦਮੀ ਲੁਕ ਸਕੇ, ਸ਼ਰਨ। ਯਥਾ- ‘ਹਾਰਿ ਪਰਿਓ ਤੁਮ੍ਹ੍ਹਰੇ ਪ੍ਰਭ ਦੁਆਰੈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ੍ਹ ਕਰਿ ਗਹੀ ਤੁਮ੍ਹ੍ਹਾਰੀ ਲੂਕ’ (੭੦੧)।