ਲੋਹਟ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਲੋਸ੍ਟ= ਲੋਹੇ ਦੀ ਮੈਲ] ਮਨੂਰ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਮੰਦਰ ਮਹਿ ਮਨੁ ਲੋਹਟੁ ਹੈ ਮੋਹਿਆ ਦੂਜੈ ਭਾਇ’ (੧੩੪੬)।