[ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਵਦ਼ਅ਼=ਤਰੀਕਾ, ਚਲਨ, ਸਤਿਕਾਰ] ੧. ਸਤਿਕਾਰ, ਕਦਰ। ਯਥਾ- ‘ਵਜਹੁ ਗਵਾਏ ਅਗਲਾ’ (੪੭੪), ਆਪਣੀ ਕਦਰ ਗੁਆਉਂਦਾ ਹੈ। ੨. [ਸੰ:। ਅਰਬੀ, ਵਜ਼ੀਫ਼ਾ। ਇਸ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ, ਵਜਹੁ] ਰੋਜ਼ੀਨਾ, ਦਰਮਾਹਾ, ਤਨਖ਼ਾਹ। ਯਥਾ- ‘ਆਏ ਵਜਹੁ ਲਿਖਾਇ’ (੫੯), ਤਥਾ-’ਵਜਹੁ ਭਿ ਦੂਣਾ ਖਾਇ’ (੪੭੪)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ