[ਸੰ:। ਦਖੋ, ‘ਵਟਾਊ’। ੜਿਆ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯ ਨਿੰਮ੍ਰਵਾਚੀ] ਮੁਸਾਫ਼ਰ, ਯਾਤ੍ਰੀ, ਰਾਹੀ। ਯਥਾ- ‘ਉਠਿ ਵੰਞੁ ਵਟਾਊੜਿਆ’ (੪੫੯), ਹੇ ਰਾਹੀ! ਉਠ ਕੇ ਤੁਰ ਪਉ (ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਵੱਲ)। ਅਥਵਾ ਹੇ ਰਾਹੀ! ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਉਠ ਤੁਰਨਾ ਹੈ। ਭਾਵ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ ਸੋ ਹੁਣੇ ਕਰ ਲੈ, ਚਿਰ ਨਾ ਲਾ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ