[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਟ। ਪੰਜਾਬੀ, ਵਾਟ ਤੋਂ ਵਟਾਊ] ਰਾਹੀ, ਮੁਸਾਫ਼ਰ। ਯਥਾ- ‘ਵਾਟ ਵਟਾਊ ਆਵੈ ਜਾਇ’ (੯੩੧), ਰਸਤੇ ਦਾ ਮੁਸਾਫ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ
[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਟ। ਪੰਜਾਬੀ, ਵਾਟ ਤੋਂ ਵਟਾਊ] ਰਾਹੀ, ਮੁਸਾਫ਼ਰ। ਯਥਾ- ‘ਵਾਟ ਵਟਾਊ ਆਵੈ ਜਾਇ’ (੯੩੧), ਰਸਤੇ ਦਾ ਮੁਸਾਫ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਜਾਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।