ਵਟੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਰ੍ਹ੍ਹਤ੍ਤਿ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬੱਤੀ, ਵੱਟੀ] ਰੂੰ, ਲੀਰ ਵੱਟ ਕੇ ਤੇਲ ਦੇ ਦੀਵੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਬਲਣ ਵਾਸਤੇ ਪਾਈ ਜਾਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਭਉ ਵਟੀ ਇਤੁ ਤਨਿ ਪਾਈਐ’ (੨੫), ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦਾ ਖ਼ੌਫ਼ ਰੂਪ ਬੱਤੀ।