ਵਡਾ ਰੋਗੁ

[ਵਿਸ਼ੇਸਣ ਵਿਸ਼ੇਸ੍ਯ। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ੧. ਵੱਡੀ ਬੀਮਾਰੀ। ੨. ਕੁਸ਼ਟ, ਕੋੜ੍ਹ। ਯਥਾ- ‘ਏਹ ਤਿਸਨਾ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਲਗਾ ਮਰਣੁ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰਿਆ’ (੯੧੯)।