ਵਢ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬਧ=ਕਤਲ ਕਰਨਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਵੱਢਣਾ] ਕੱਟ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਅਸੰਖ ਗਲ ਵਢ ਹਤਿਆ ਕਮਾਹਿ’ (੪)।