ਵਤਹਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਵਤ ੧.’] ਫਿਰ। ਯਥਾ- ‘ਜੇ ਤੂ ਵਤਹਿ ਅੰਙਣੇ’ (੧੦੯੫)।