ਵਧ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਰਿਧ੍ਹ੍ਹ=ਵਧਣਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਵਧਣਾ] ੧. ਵੱਡੀ ਹੋ। ਯਥਾ- ‘ਵਧੁ ਸੁਖ ਰੈਨੜੀਏ’ (੫੪੪)। ੨. ਵਧ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਵਧਿ ਥੀਵਹਿ ਦਰੀਆਉ’ (੧੩੮੪)। ੩. ਵਧੀਕ।