ਵਸਾਇਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਵਸ ੧.’] ਵਸਦਾ ਕੀਤਾ, ਆਬਾਦ ਕੀਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਫੇਰਿ ਵਸਾਇਆ ਫੇਰੁ ਆਣਿ’ (੯੬੭)।