ਵਸਾਈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਵਾਸ ੧., ੨.’] ੧. ਆਬਾਦ ਕਰਾਂ, ਥਾਂ ਦਿਆਂ, ਟਿਕਾਵਾਂ। ਯਥਾ- ‘ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਜਿਸੁ ਰਿਦੈ ਵਸਾਈ’ (੮੯੧)। ੨. [ਦੇਖੋ, ‘ਵਸ ੪.’] ਵੱਸ, ਅਖ਼ਤਿਆਰ। ਯਥਾ- ‘ਇਨ ਵਾਹਿਆ ਕਛੁ ਨ ਵਸਾਈ’ (੮੫੯)।