ਅਕਿਆਤ

ਅ਼. [اِقاتت] ਇਕ਼ਾਤਤ. ਬਲਵਾਨ ਹੋਣਾ। ੨. ਪਾਲਨ ਕਰਨਾ. ਰੋਜ਼ੀ ਦੇਣਾ. ਕਿ ਅਕਿਆਤਸ.” (ਗ੍ਯਾਨ) ਪਾਲਨ ਵਾਲਾ ਹੈ. “