ਅਕੂਅਣਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਅ+ ਕੂਣ=ਬੋਲਣ] ਨਾ ਬੋਲਣਾ, ਰੁੱਸ ਰਹਿਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਤੈ ਸਹ ਨਾਲਿ ਅਕੂਆਣਾ ਕਿਉ ਥੀਵੈ (੫੫੭), ਤੈਂ ਪਤੀ ਨਾਲ ਨਾ ਬੋਲਣਾ। ਤੇਰਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਰੱਖਣਾ।