ਅਗਹੂਚਾ

[ਗੁ:। ਹਿੰਦੀ, ਅ+ਗਹ+ਊਚਾ] ਇੰਨਾ ਉੱਚਾ ਕਿ ਜਿਸ ਦਾ ਪਤਾ ਨਾ ਲਗੇ, ਅਥਾਹ, ਅਨੰਤ। ਯਥਾ- ‘ਬਹੁ ਬੇਅੰਤੁ ਅਤਿ ਬਡੋ ਗਾਹਰੋ ਥਾਹ ਨਹੀ ਅਗਹੂਚਾ’ (੫੩੪), ਬਹੁਤ ਬਿਅੰਤ ਹੈ, ਡਾਢਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਡੂੰਘਾ ਹੈ, ਅਥਾਹ ਹੈ, ਅਨੰਤ ਹੈ।