ਅਜਰ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅ + ਜਰ] ੧. ਜਰਾ ਅਰਥਾਤ ਬੁਢੇਪੇ ਰਹਿਤ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅ + ਜ੍ਰੀ = ਪਚਨਾ] ਜੋ ਨਾ ਪਚ ਸਕੇ, ਜੋ ਨਾ ਸਹਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਜੈਸੇ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਵੇਗ। ਯਥਾ- ‘ਅਜਰੁ ਜਰੈ ਸੁ ਨਿਝਰੁ ਝਰੈ’ (੯੭੪), ਜੋ ਨਿਰੰਤਰ (ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੀ ਵਰਖਾ ਵਿਚ) ਰਹੇ। 35 ੩. ਜੋ ਝੱਲਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਜਿਸ ਦੇ ਝੱਲਿਆਂ ਸੁਖ ਵਧੇ, ਜੈਸੇ ਨਾਮ ਆਦਿ ਆਤਮ ਰਸਾਂ ਦਾ ਉਛਾਲਾ। ਯਥਾ- ‘ਇਹੁ ਅਜਰੁ ਨਾਨਕ ਸੁਖੁ ਸਹੀਐ ਜੀਉ’ (੨੧੭)।