ਅਜਾਣੁ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਅ+ਜਾਣ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਅਯਾਣਯ = ਮੂਰਖ] ਨਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਅਗਿਆਨੀ, ਨਾਵਾਕਫ਼, ਅਞਾਣਾ।