ਅਡੋਲੇ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਅ+ਡੋਲੇ] ਜੋ ਨਾ ਡੋਲ ਸਕੇ, ਭਾਵ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ।