ਅਦੇਖਿ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਅ + ਦੇਖ] ਜੋ ਦੇਖਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਜਸ ਅਦੇਖਿ ਤਸ ਰਾਖਿ ਬਿਚਾਰਾ’ (੩੪੧), ਜੋ ਅਦ੍ਰਿਸ਼੍ਯ ਹੈ।