ਅਧਕਾਰ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਹਨੇਰਾ ਭਾਵ ਅਗਿਆਨ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਹ ਮੰਦਰਿ ਦੀਪਕੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਅੰਧਕਾਰੁ ਤਹ ਨਾਸਾ’ (੧੧੨੩), ਜਿਸ ਸਰੀਰ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਗਿਆਨ ਦੀਵਾ ਪ੍ਰਕਾਸਿਆ ਹੈ ਤਿਥੋਂ ਅਗ੍ਯਾਨ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।