ਅਨਪਾਵਨੀ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਨੁ ਪਾਯਿਨੀ] ੧. ਕਿਸੇ ਵਿਘਨ ਕਰ ਨਾਸ਼ ਨਾ ਹੋਣੇ ਵਾਲੀ, ਪੱਕੀ। ਯਥਾ- ‘ਅਨਪਾਵਨੀ ਭਗਤਿ ਨਹੀ ਉਪਜੀ ਭੂਖੈ ਦਾਨੁ ਨ ਦੀਨਾ’ (੧੨੫੩), ੨. ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਅੰਨ ਪਵਾਵਨ ਵਾਲੀ ਭਗਤੀ ਬੀ ਅਰਥ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਢੁਕਦਾ ਘੱਟ ਹੈ।