ਅਨਭਉ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਨੁਭਵ* ਗਿਆਨ] ੧. ਆਤਮ ਗ੍ਯਾਨ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ। ਯਥਾ- ‘ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਾਣੀਐ ਤਉ ਅਨਭਉ ਪਾਵੈ’ (੭੨੫), ਤਥਾ-’ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਤੌ ਅਨਭਉ ਪਾਇਆ’ (੩੨੮), ਪੁਨਾ-’ਭਯ ਭੰਜਨੁ ਪਰ ਦੁਖ ਨਿਵਾਰੁ ਅਪਾਰੁ ਅਨੰਭਉ’ (੧੪੦੭)। ੨. ਅਨੰਭਉ ਦਾ ਅਰਥ ਭੈ ਰਹਤ ਬੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ੩. [ਵਿਸ਼ੇਸਣ। ਵਿਸ਼ੇਸ੍ਯ। ਪੰਜਾਬੀ, ਆਨ + ਭਉ] ਹੋਰ ਭਉ, ਦੂਜਾ ਡਰ, ਦੇਖੋ, ‘ਨਿਮਖਫਾ’। *ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਅਨੁਭਵ : ਉਹ ਗ੍ਯਾਨ ਹੈ ਜੋ ਸਿੰਮ੍ਰਤੀ [ਚੇਤੇ] ਤੋਂ ਨਾ ਉਪਜ੍ਯਾ ਸਗੋਂ ਸਿੱਧਾ ਤਜਰਬੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ, ਫੇਰ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮਤਭੇਦ ਕਰਕੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਇਸ ਦੇ ਅਰਥ ਆਤਮ-ਗ੍ਯਾਨ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਮਾਧੀ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।