ਅਪਜਸੰ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਪਯਸ਼ਮ] ਨਿੰਦਾ, ਅਪਜਸ। ਯਥਾ- ‘ਅਪਜਸੰ ਮਿਟੰਤ ਸਤ ਪੁਤ੍ਰਹ’ (੧੩੬੦), ਸਰੇਸ਼ਟ ਪੁੱਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਪਜਸ ਮਿਟਦਾ ਹੈ।