ਅਪਨਾਇਆ

[ਸੰ: ਨਾ: ਪੰਜਾਬੀ] ਅਪਨੇ ਦੀ। ਯਥਾ- ‘ਰਾਖੁ ਲਾਜ ਅਪਨਾਇਆ’ (੭੭੭), ਅਪਨੇ (ਬਿਰਦ) ਦੀ ਲੱਜਾ ਰਖ।