ਅਪ੍ਰਮੇਉ

ਸੰ. ਅਪ੍ਰਮੇਯ. ਵਿ- ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ. ਅਮਾਪ। ੨. ਅੰਦਾਜੇ (ਅਟਕਲ) ਤੋਂ ਬਾਹਰ.