ਅਪ੍ਰਾਧੀ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਅਪਰਾਧਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੁਨਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੋਖੀ ਪੁਰਸ਼। ਯਥਾ- ‘ਜਨਮਤ ਕਸ ਨ ਮੁਓ ਅਪਰਾਧੀ’ (੩੨੮), ਜਨਮਦਾ ਹੀ (ਅਪਰਾਧੀ) ਦੋਖੀ ਪੁਰਸ਼ ਕਿਉਂ ਨਾ ਮਰ ਗਿਆ?