ਅਬਾ

ਅ਼. [ابا] ਸੰਗ੍ਯਾ- ਅਬੂ (ਪਿਤਾ) ਦਾ ਬਹੁ ਵਚਨ. ਪਿਤਾ. ਬਾਪ. ਸੰ. ਆਵੁਕ. ਅੰਮ ਅਬੇ ਥਾਵਹੁ ਮਿਠੜਾ.” (ਸ੍ਰੀ ਮਃ ੫) “