ਅਬਿਦਿਆ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਵਿੱਦ੍ਯਾ] ਨਾ ਜਾਣਨ ਦੀ ਦਸ਼ਾ, ਖੋਟੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਨ ਦੀ ਦਸ਼ਾ, ਭਾਵ ਖੋਟੀ ਮਤਿ, ਕੁਬੁੱਧੀ, ਮੂਰਖਤਾ। ਯਥਾ- ‘ਸੋਈ ਅਬਿਦਿਆ ਸਾਧੀ’ (੧੨੫੩), ਉਹ ਮੋਟੀ ਮੱਤ ਸਿਧ ਕੀਤੀ (ਜਿਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਲੋਕ ਗਿਆਂ ਅਪਜਸ ਹੋਵੇ)।