ਅਬੁਝ

ਵਿ- ਬੂਝਣ ਰਹਿਤ. ਜੋ ਬੁਝੇ ਨਾ. ਜੋ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤ (ਮਚਦਾ) ਰਹੇ। ੨. ਸੰ. ਅਬੁਧ. ਵਿ- ਅਬੋਧ. ਬੇਸਮਝ. ਅਗ੍ਯਾਨੀ.