[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਭਕਸ਼। ੧. ਨਾ ਖਾਣੇ ਯੋਗ, ੨. ਅਥਵਾ ਅ + ਭਾਖਿਆ = ਬੁਰੀ ਭਾਖਾ *] ਕਲਮਾ (ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਜੋ ਜੀਵ ਕੋਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ)। ਯਥਾ- ‘ਅਭਾਖਿਆ ਕਾ ਕੁਠਾ ਬਕਰਾ ਖਾਣਾ’ (੪੭੨), ਭਾਵ ਹਲਾਲ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਾ। *ਭਾਵ, ਅਰਬੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਯਵਨ ਭਾਸ਼ਾ ਕਹਿ ਕੇ ਤ੍ਰਿਸਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ