ਅਭਿਰਿਠ

ਸੰ. ਅਭੀਸ੍ਟ ਵਿ- ਮਨਵਾਂਛਿਤ। ੨. ਸੁਖਦਾਈ. ਗੁਰਸੇਵਾ ਜਾਣਨ ਅਭਿਰਿੱਠਾ.” (ਭਾਗੁ) “