ਅਭੇਉ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਭੇਦ। ਹਿੰਦੀ, ਅਭੇਵ] ੧. ਜੋ ਭਿੰਨ ਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ। ੨. [ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ਜਿਸ ਦਾ ਭੇਦ ਨਾ ਪਾਯਾ ਜਾਏ। ਯਥਾ- ‘ਅਲਖ ਅਭੇਉ ਹਰਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਏ’। (੧੨੭)