ਅਭੈਪਟੁ

[ਖ: ਤ: ਪੁ: ਸ:। ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ] ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਾ ਬਸਤ੍ਰ, ਕਵਚ। ਯਥਾ- ‘ਅਭੈ ਪਟੁ ਰਿਪ ਮਧਿ ਤਿਹ ‘ (੧੩੯੪)।