ਅਲੇਪ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਲੇਪ = ਬੇਦਾਗ] ਨਿਰਲੇਪ, ਅਸੰਗ, ਸੰਗ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਰਹਤ। ਯਥਾ- ‘ਜੈਸੇ ਜਲ ਮਹਿ ਕਮਲ ਅਲੇਪ’ (੨੭੨)।