ਅਲੰਕਾਰ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਲਙ੍ਹ੍ਹਕਾਰ] ਗਹਣੇ। ਯਥਾ- ‘ਅਲੰਕਾਰ ਮਿਲਿ ਥੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤਾਤੇ ਕਨਿਕ ਵਖਾਨੀ’ (੬੭੨), ਜਦ ਗਹਣੇ ਢਾਲ ਕੇ ਰੈਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਦੋਂ ਸੋਨਾ ਹੀ ਕਹੀਦਾ ਹੈ।