ਅਵਝੇਰਾ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਉਪਸਰਗ ਹੈ ਅਵ। ਝੇਰਾ = ਝਗੜਾ, ਪੰਜਾਬੀ] ਵਿਸ਼ੇਖ ਕਰ ਝਗੜਾ, ਭਾਵ ਝੂਠਾ। ਯਥਾ- ‘ਚਿਤ੍ਰ ਬਚਤ੍ਰਿ ਇਹੈ ਅਵਝੇਰਾ (੩੪੦), ਇਹ (ਚਿਤ੍ਰ) ਸੰਸਾਰ (ਬਚਿਤ੍ਰ) ਨਾਨਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕਹਿ ਕੇ ਨਿਰਾ ਝਗੜਾ ਹੀ ਹੈ।