ਅਵਿਰੀਤਾ

[ਅ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਵਿਰਤ] ੧. ਸਦਾ ਇਕ ਰਸ, ਲਗਾਤਾਰ, ਇਕੋ ਜਿਹਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ। ਅਜ਼ਲੀ, ਅਬਦੀ। ਯਥਾ- ‘ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਾਜਨਾ ਮੀਤਾ ਅਵਰੀਤਾ’ (੭੬੫)। ੨. [ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਵ = ਵਿਸ਼ੇਖ + ਰੀਤ] ਵਿਸ਼ੇਖ ਰੀਤਿ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੁਭਕਰਮੀ। ੩. [ਅ = ਨਹੀਂ, ਵਿਰੀਤਾ = ਬੁਰੀ ਰੀਤਿ ਵਾਲੇ] ਭਾਵ ਬੁਰੀ ਮਰਿਯਾਦਾ ਵਾਲੇ।