ਅਸਾਜੰ੍ਯ੍ਯ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਸਾਧ੍ਯ], ੧. ਜੋ ਬਣ ਨਾ ਸਕੇ; ਅਣਬਣਦੀ ਥਾਂ ਯਾ ਗੱਲ। ‘ਅਕਰਣੰ ਕਰੋਤਿ ਅਖਾਦ੍ਯ੍ਯਿ ਖਾਦੰ੍ਯ੍ਯ ਅਸਾਜੰ੍ਯ੍ਯ ਸਾਜਿ ਸਮਜਯਾ’। (੧੩੫੮) ੨. [ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਅ+ਸਜ] ਜੋ ਸਜੇ ਨਾ, ਫਬੇ ਨਾ, ਅਯੋਗ। ਯਥਾ- ‘ਆਸਜੰ੍ਯ੍ਯ ਸਾਜਿ ਸਮਜਯਾ’ (੧੩੫੮), ਜੈਸੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਧ੍ਰੋਹ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਸਜਦਾ, ਪਰ ਹੇ ਲੋਭ! ਤੂੰ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। {ਸਮਜਯਾ} ਸਭਾ ਵਿਚ ਵਾ ਸ਼ੋਭਾ ਵਾਲੇ ਟਿਕਾਣੇ ਜੋ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਨਹੀਂ ਸਜਦੀ, ਤੂੰ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। 9

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ