ਅਹ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਹਮ = ਮੈਂ] ਹੰਕਾਰ। ਯਥਾ- ‘ਹੀਤ ਮੋਹ ਭੈ ਭਰਮ ਭ੍ਰਮਣੰ ਅਹੰ ਫਾਂਸ ਤੀਖ੍ਯ੍ਯਣ ਕਠਿਨਹ’ (੧੩੫੯)। ਹੰੇਕਾਰ ਦੀ ਫਾਹੀ {ਤੀਖਣ} ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਠਨ ਹੈ।