ਅਹੰਬੁਧਿ

[ਖ: ਤ: ਸ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਅਹੰਬੁਧਿ] ਅਹੰਤਾ ਦੀ ਬੁੱਧੀ। ਯਥਾ- ‘ਅਹੰਬੁਧਿ ਕਉ ਬਿਨਸਨਾ ਇਹ ਧੁਰ ਕੀ ਢਾਲ’ (੮੦੭)।